Partner serwisu
30 października 2017

Kobe Steel i inni w przemyśle

Kategoria: Konrad Świrski komentuje

Czy wszyscy wielcy tego świata odznaczyli się jakimiś wybitnymi osiągnięciami? Postać Lucjusza Fabrycjusza- drobnego urzędnika, będącego kuratorem nadzorującym budowę dróg w starożytnym Rzymie (curator viarum), udowadnia, że wystarczy tylko dobrze wykonywać swoja prace, aby przejść do historii.

Kobe Steel i inni w przemyśle

Na najstarszym zachowanym w Rzymie moście łączącym Wyspę Tyberyjską z lewym brzegiem rzeki Tybr , w kamieniu został wyryty (nawet czterokrotnie) napis: „ L . FABRICIVS . C . F . CVR . VIAR | FACIVNDVM . COERAVIT | IDEMQVE | PROBAVIT.”, który oznacza, że „Lucius Fabricius, Syn Gajusza, Nadzorca dróg, sprawdził i zatwierdził co zostało wybudowane”. W tamtych czasach – był to rok 62 p.n.e. stawiane budowle miały przetrwać wieki, dlatego dokładano starań aby budować solidnie i dokładnie. Nie wiadomo czy w starożytności za niedopełnienie obowiązków nadzorcom groziły drakońskie kary czy też zwyczajnie etos pracy był większy, w każdym razie do dzisiejszego dnia most nazwany od nazwiska nadzorcy- cichego bohatera „dobrej roboty” Mostem Fabrycjusza, działa i umożliwia komunikację i transport w Rzymie. Kiedyś starano się chyba bardziej, a może zwyczajnie za fałszerstwo i niedbalstwo groziły wyższe kary? Dziś niechlujność inżynierska rozlewa się powszechnie, a jeszcze bardziej groźne staje się celowe fałszowanie towarów, certyfikatów i podpisywanie z zimną krwią zaświadczeń o dopuszczeniu czegoś do działania – nawet rzeczy, które mogą być skrajnie niebezpieczne dla życia ludzi.

Jak buduje się dziś?

W ostatnich dniach przez media przetoczyła się nowa afera inżynierska, dotykająca kolejnej światowej potęgi technologicznej – Japonii. Kobe Steel jeden z większych producentów wszystkiego co ze stalą, miedzią i innymi metalami jest związane, ogłosił właśnie, że pewne partie jego wyrobów posiadały sfałszowane certyfikaty i w rzeczywistości nie spełniały odpowiednich wymogów technologicznych. W rezultacie w tysiącach (a może milionach), samochodów, samolotów i pociągów zainstalowano elementy wykonane z materiałów dostarczonych przez Kobe Steel i firm związanych, które tak naprawdę mogą niekoniecznie spełniać parametry na jakie zostały obliczone, a wiec w konsekwencji – nie jesteśmy pewni bezpieczeństwa ludzi, którzy z tych pojazdów korzystają.

Producent był wiodącym dostawcą dla największych korporacji z branży automotive i transport, ale nie tylko. Okazało się, że materiały firmy były dostarczane również do energetyki. Po kilku dniach zaprzeczeń opublikowano wreszcie zdawkową informacje, że np. firma Tokyo Electric Power dostała pewna partię wyrobów ze stopów miedzianych od Shinko Metal Products (część Kobe Steel), które albo miały sfałszowane certyfikaty albo nie przeszły odpowiednich procedur kontroli jakości. Teoretycznie miały to być elementy dla energetyki jądrowej (nomen omen Fukushima). Oczywiście za chwilę podano też, że faktycznie takie elementy kupiono, ale nie zastosowano ich w rzeczywistej inwestycji, a właściwie był tylko mały problem z tymi certyfikatami bo jakąś rurę zmierzono tylko z jednej strony a nie z dwóch. Powoli już nikt chyba nie jest pewien do końca co jest prawdą, a co nie. Wnioski bowiem są przerażające. Powoli odkrywana jest „góra lodowa”, która może zatopić cały nowoczesny przemysł, bo pokazuje skalę nieprawidłowości i fałszerstwa. Okazuje się, że nie można wierzyć już najlepszym producentom – Japończycy mieli renomę „top of the top” w przemyśle metalowym i zwykle dostarczali najbardziej krytyczne elementy dla całego transportu, budownictwa i energetyki w tym dla energetyki jądrowej, a ich certyfikaty były absolutnym gwarantem doskonałej jakości.

Afera jest na miarę fałszowania przez Volkswagena pomiarów zawartości tlenków azotu w spalinach i tak jak bardzo jest poważna tak też umiejętnie jest tuszowana. Po VW wybuchła nagła dyskusja i sprawdzanie innych koncernów samochodowych. Okazało się, że winnych jest więcej i być może oszukuje cały przemysł samochodowy i większość pomiarów jakimi nas raczą w uroczych reklamówkach, ze szczęśliwą rodziną, szybkim, przyjaznym dla środowiska samochodem to może być nieprawda. Konkurencja wcale nie naciskała za bardzo na weryfikowanie sytuacji w Volkswagenie, co jest jasnym sygnałem, że problem był globalny i tak naprawdę zaczęli twórczo naginać testy właściwie wszyscy producenci z sektora.

W przypadku Kobe Steel sytuacja jest jeszcze bardziej poważna. Firma w obliczu konkurencji firm z rynku chińskiego, tajwańskiego i innych nowych azjatyckich graczy, nie wytrzymała presji cenowej i zaczęła iść drogą na skróty. A może to pracownicy lub ich szefowie, którym zmieniono nieco główne wskaźniki KPI i którym na głowie siedzieli tylko finansiści i ekonomiści nie mieli innego wyjścia, żeby zachować prace tylko przybić nieprawdziwy stempelek lub podpisać fałszywy kwit o certyfikacji. W końcu to takie proste – może stal albo stop jakoś nieznacznie odbiega od właściwiej specyfikacji, może problemy nie będą widoczne przez najbliższe 5-10 lat, może jakiś parametr odpowiedzialny za pękniecie elementu będzie za niski dopiero kiedy już przejdę na emeryturę lub znajdę inną pracę? Prosta droga na skróty, która rujnuje obecny przemysł.

Cały artykuł można znaleźć na konradswirski.blog.tt.com.pl

źródło: konradswirski.blog.tt.com.pl
fot. 123rf.com
Nie ma jeszcze komentarzy...
CAPTCHA Image


Zaloguj się do profilu / utwórz profil
Strona używa plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. OK, AKCEPTUJĘ