Prąd dla przemysłu w Europie - dlaczego piec liczy się bardziej niż cennik farby?

Luka energetyczna rośnie: według IEA w 2019 roku różnica między UE a Chinami wynosiła około 20%, a w 2025 roku zbliżyła się do 50%. Eurostat podaje średnią cenę energii elektrycznej dla odbiorców przemysłowych w UE w drugim półroczu 2025 roku na poziomie 18,37 EUR za 100 kWh. W Polsce nieodzyskiwalne podatki i opłaty stanowią 36% ceny płaconej przez przemysł - najwięcej w całej Unii przy średniej wynoszącej 17,7%.

W lakierni proszkowej koszt energii bezpośrednio przekłada się na pracę pieca i koszt całego cyklu. Detal skierowany do poprawki przechodzi przez piec ponownie, co oznacza kolejne zużycie energii, czas operatora i zajęcie miejsca na zawieszce. Dlatego farba tańsza o kilkadziesiąt groszy na kilogramie może finalnie kosztować więcej, jeśli wymaga dłuższego utwardzania, gorzej kryje albo po odzysku traci stabilność aplikacji lub odcienia.

Powder Coating Institute podaje, że przy pierwszym przejściu na detalu osiada 60-70% farby, a przy zastosowaniu systemu odzysku wykorzystanie materiału może sięgać 98%. W praktyce odzysk daje największe korzyści wtedy, gdy zawrócony proszek zachowuje stabilne właściwości aplikacyjne i pozwala utrzymać powtarzalny efekt powłoki.

Jak liczyć koszt jednego detalu, a nie kilograma farby?

Porównanie dostawców nie powinno kończyć się na cenie zakupu farby. Znaczenie mają również krycie przy wymaganej grubości powłoki, powtarzalność odcienia między partiami, stabilność aplikacji, czas i temperatura utwardzania, liczba poprawek oraz dostępność wsparcia technicznego podczas wdrożenia. Ogólnopolski Katalog Rynku Obróbki Powierzchni 2026/2027 ujmuje tę zależność w prosty sposób: farba tańsza w zakupie może okazać się droższa w całym procesie.

Zmieniają się również pytania zadawane dostawcom przez lakiernie. Obok dostępności konkretnego koloru coraz większe znaczenie mają możliwość obniżenia temperatury utwardzania, powtarzalność między partiami, termin dostawy czy wsparcie techniczne przy wdrożeniu. Sam kraj produkcji nie przesądza więc o przydatności farby w konkretnym zakładzie.

Dla producenta oznacza to konieczność zapewnienia europejskiemu odbiorcy nie tylko konkurencyjnej ceny, lecz także lokalnej logistyki, wymaganej dokumentacji i zaplecza technicznego. W ten sposób swoją obecność w Polsce rozwija producent farb proszkowych TOPO Powder Coating. Od debiutu jesienią 2024 roku TOPO dysponuje magazynami w Nadarzynie pod Warszawą i we Wrocławiu. W ofercie ma farby proszkowe ze standardowym cyklem utwardzania 10 minut w 180°C oraz farby niskotemperaturowe przeznaczone do pracy w 160°C, 140°C, a w wybranych zastosowaniach również 130°C.

Więcej informacji o marce i jej obecności przeczytasz w Ogólnopolskim Katalogu Rynku Obróbki Powierzchni 2026/2027 w tym miejscu.

W którą stronę idzie europejski rynek farb proszkowych?

MarketsandMarkets wycenia europejski rynek farb proszkowych na 2,85 mld USD w 2025 roku i prognozuje wzrost do 3,38 mld USD w 2030 roku. Przy takim tempie rozwoju coraz większe znaczenie będą miały rozwiązania, które pozwalają ograniczać koszt całego procesu, a nie wyłącznie cenę zakupu farby.

Jednym z takich kierunków są farby niskotemperaturowe. Niższa temperatura utwardzania może ograniczyć zużycie energii i w części zastosowań skrócić cykl, a dodatkowo umożliwia lakierowanie elementów bardziej wrażliwych na ciepło. Dla lakierni oznacza to, że przy porównywaniu ofert coraz większe znaczenie mają parametry procesu: temperatura, czas utwardzania, krycie, stabilność aplikacji i liczba poprawek.

Jeśli koszt energii nadal będzie istotną częścią rachunku lakierni, sama cena za kilogram farby będzie coraz słabszym punktem odniesienia. O opłacalności produktu częściej zdecyduje to, ile kosztuje gotowy detal po przejściu całego procesu.